Een verpleegster kwam voorzichtig dichterbij en vroeg of Sandra zich “thuis veilig voelde” De vraag trof haar als een voltreffer. Waarom zouden ze dat vragen? Wat dachten ze dat Jake had gedaan? Sandra’s stem trilde defensief toen ze volhield dat ze zich veilig voelde bij haar man en in hun leven samen.
Sandra eiste een verklaring, maar de verpleegster gaf alleen maar een sympathieke blik en zei: “We leggen het zo snel mogelijk uit.” De ontwijkende houding voelde wreed, alsof je in een afgesloten kamer zonder ramen werd achtergelaten. Elke onbeantwoorde vraag kronkelde dieper in haar borst en rekte haar angst op tot het breekpunt.