Voor al deze angst herinnerde Sandra zich hoe eenvoudig het begon – Jake ontmoeten op de saaie barbecue van een vriend zes jaar geleden, allebei reikend naar dezelfde frisdrank. Het gesprek verliep moeiteloos en aan het eind van de avond lachten ze als oude vrienden. Er was iets zachts en onmiskenbaars tussen hen geklikt.
In de loop der jaren verdiepte die stille vonk zich tot een vaste, geaarde samenwerking. Wat ze deelden was niet onstuimig of hartstochtelijk, maar ze pasten bij elkaar op praktische, geruststellende manieren – het delen van boodschappenlijstjes, inside jokes en zondagse pannenkoeken. Jake’s betrouwbaarheid verankerde haar. Hij kwam altijd opdagen en steunde haar. Op die zekerheid had ze haar leven gebouwd.