“Zijn geboortedatum?” vervolgde de agent, met een lage maar krachtige stem. Sandra antwoordde automatisch, de getallen rolden met mechanische zekerheid van haar lippen. Elke vraag voelde griezelig formeel aan, alsof ze de identiteit controleerde van iemand die ze niet meer helemaal herkende. Haar borstkas werd elke seconde strakker.
“Vorige adressen?” vroeg de volgende agent, terwijl hij door een klein notitieboekje bladerde. Sandra somde de plaatsen op waar ze hadden gewoond – appartementen, huurhuizen, het huis dat ze nu bezaten. Ze keek toe hoe de agenten korte blikken uitwisselden. Ze vroeg zich af wat elk detail betekende en wat ze aan het controleren waren. Angst stroomde koud en zwaar door haar maag.