Elke onbeantwoorde vraag voelde als iets duisters dat net buiten haar bereik opdoemde. Ze kon nauwelijks ademen onder het gewicht van deze vragen. Angst en uitputting slokten alles op: haar gedachten, haar herinneringen, haar gevoel van veiligheid. Ze voelde zich opgehangen in een nachtmerrie waaraan ze niet kon ontsnappen.
Ze begon het ergste te vrezen: dat Jake iets onvergeeflijks had gedaan, of deel had uitgemaakt van iets onvoorstelbaars. En ondanks elk moment van liefde dat ze deelden, kon ze het kleine stemmetje dat fluisterde dat ze hem misschien helemaal niet kende, niet het zwijgen opleggen.