Even later werd Jake de kamer weer binnengebracht, moe, geschokt, maar onmiskenbaar zichzelf. Sandra’s adem stokte toen ze hem zag, bleek, de ogen rood omrand en toch vrij. Hij pakte meteen haar hand en fluisterde haar naam als een reddingslijn die hem naar huis trok.
Hij legde uit dat agenten hem alleen lang genoeg hadden vastgehouden om biometrische gegevens te controleren, waaronder vingerafdrukken, gezichtsscans en bevestiging van reisgegevens. Hij was geen verdachte meer, alleen een slachtoffer van een identiteitsdief die al maanden aan het escaleren was. Hij verontschuldigde zich dat hij haar bang had gemaakt, ook al had hij er niets mee te maken.