Iedereen was hem vergeten. Een tijdje geleden fluisterden de mensen verwoed over het politiebezoek, de bijeenkomst, de geruchten dat hij was weggelopen. Maar nu? Niets. Hij was weggevaagd, naar de achtergrond verdwenen alsof hij nooit had bestaan. Shirley probeerde zich te concentreren op Tylers poging tot een grap, op de lichten die boven hen draaiden, op de belofte van een normale nacht.
Maar alles voelde vreemd. Misschien was het de pijn die ze voelde telkens haar ogen naar de deuren gleden. Misschien was het het geforceerde gelach dat door de gymzaal dwarrelde, iets te hard, iets te fel. Of misschien was het gewoon dat Richard hier had moeten zijn en hij er niet was.