Haar haar was opgestoken in een glanzende krul en ze droeg zichzelf met de stille autoriteit van iemand die gewend was aan aandacht, niet het wanhopige, dramatische soort, maar de natuurlijke, gepolijste aanwezigheid van iemand die in tijdschriften thuishoorde, niet in een gymzaal op een middelbare school. “Wie is dat?” fluisterde een leerling. “Is ze beroemd?” vroeg een ander met grote ogen.
“Ze ziet eruit alsof ze van een catwalk komt,” mompelde iemand bij de punchschaal. Alle hoofden draaiden. Zelfs de DJ zette per ongeluk het volume zachter. Toen kwam Richard Hale naast haar staan. Het gefluister veranderde meteen. “Dat is… Richard?” mompelde een jongen ongelovig. “Echt niet, dat kan hem niet zijn,” zei een meisje dat naar voren leunde om het beter te kunnen zien.