“Hij ziet er heel anders uit,” voegde iemand anders eraan toe, bijna nerveus klinkend. Het was niet dat hij onherkenbaar was geworden. Het was dat hij er voor het eerst uitzag als zichzelf, zonder angst. De smoking paste netjes over zijn schouders, zijn haar was netjes gekapt en hij liep met een kalme zelfverzekerdheid die bijna onwerkelijk aanvoelde in deze kamer.
De elegante vrouw naast hem leunde voorover, fluisterde iets en hij knikte. Zonder aarzelen leidde hij haar naar de dansvloer. De leerlingen stonden verstijfd toen ze langzaam begonnen te dansen onder de schemerige lampen, de jurk van de vrouw glinsterend en Richards houding stabiel en beheerst. Degenen die hem hadden bespot keken toe met slappe uitdrukkingen.