De meisjes die hem ooit hadden ontslagen keken ongemakkelijk, onzeker over wat ze van de transformatie moesten denken. Een paar leraren wisselden verbaasde blikken uit. Shirley was niet in de war of jaloers, alleen overweldigend opgelucht. Hij zag er gezond uit. Aanwezig. Standvastig. Als iemand die niet alleen de afgelopen twee weken had overleefd, maar er op de een of andere manier doorheen was gegroeid.
Ze begon terug te stappen naar haar afspraakje, maar pauzeerde toen de elegante vrouw iets anders tegen Richard fluisterde. Hij knikte opnieuw, glimlachte flauwtjes en draaide zich naar Shirley. Niet naar Amber. Niet naar Chase. Niet naar de menigte die gonsde van speculatie. Naar haar.