De ruimte leek vanzelf ruimte te maken terwijl hij liep, zijn voetstappen ongehaast en zeker. Toen hij haar bereikte, voelde de lucht in de gymzaal vreemd stil aan. “Shirley,” zei hij zacht, zijn stem steviger dan ze ooit had gehoord. “Wil je met me dansen?” Ze aarzelde niet eens. “Ja.”
Tyler knipperde verward met zijn ogen, maar Shirley wierp hem een verontschuldigende blik toe voordat ze Richard haar de dansvloer op liet leiden. Zijn hand was warm, zelfverzekerd en ze voelde haar adem voor het eerst in dagen weer rustig worden. Ze wiegden een paar tellen in stilte voordat ze uiteindelijk fluisterde: “Die vrouw… wie is zij?”