Richards lippen bogen zich in een kleine, bijna schaapachtige glimlach. “Mijn tante,” zei hij. “Ze is een model, doet wat grote campagnes, runway stuff. Ze grapte dat ze mijn afspraakje voor het schoolbal zou zijn, omdat mijn eerdere pogingen… niet echt een succes waren.” Shirley aarzelde en stelde toen de vraag die haar al twee weken bezighield.
“Richard… waar ben je geweest? Ik ben de volgende dag bij je huis langsgegaan. Het was leeg. Helemaal leeg.” Hij ademde rustig uit. “Ik ben wel naar huis gegaan. Ik ben alleen niet lang gebleven. Mijn ouders kregen een telefoontje van de school dat ik weggelopen was, en ze waren woedend dat het personeel het niet eens gemerkt had.