Minuten later, toen de stembiljetten voor het schoolbal werden uitgedeeld, werd de verschuiving onmiskenbaar. Gefluister verspreidde zich. Pennen krasten. En toen de namen bekend werden gemaakt, hoorden Chase noch Amber hun namen. Het applaus was beleefd, ingehouden, maar toch voelde elk applaus als een stille uitspraak.
Ondertussen keek Richard aan de andere kant van de zaal niet eens naar het podium. Hij lachte zachtjes om iets wat Shirley zei, ontspannen en geaard op een manier die ze nog nooit eerder had gezien. Hij had geen kroon nodig. Hij had de avond al gewonnen.