Ze kon zijn laatste liefdesdaad niet onbeantwoord laten. Ze koos ervoor om het geld dat hij haar had nagelaten te gebruiken om een studiebeurs te beginnen voor jonge veteranen, in de hoop hen te helpen hun weg terug te vinden in het burgerleven. Het was haar manier om hem te eren, om de band die ze verloren hadden voort te zetten.
Uiteindelijk was James’ nalatenschap er niet alleen een van stilte en gemiste verbindingen, maar ook van liefde, opoffering en hoop. Elke beursaanvraag die ze ontving herinnerde haar aan de band die ze hadden kunnen hebben, maar ook aan de levens die ze kon aanraken in zijn nagedachtenis.