En met elke stap die Carla zette om zijn nagedachtenis te eren, voelde ze hoe het zware gewicht van verdriet begon op te lichten. En toen de eerste sterren fonkelden aan de avondhemel, fluisterde ze: “Vaarwel, pap,” wetende dat het niet echt een einde was, maar het begin van een nalatenschap die zou voortleven in elk leven dat geraakt werd door zijn laatste daad van liefde.
Oude veteraan bezoekt serveerster elke dag in café – zijn laatste boodschap laat haar in tranen achter
1 jaargeleden