De muziek zwol aan. Emma zette haar eerste stap door het gangpad en Rex maakte zich los. De leiband glipte uit Lucy’s handen toen de Duitse herder naar voren stormde, nagels schraapten over het hout, het geblaf scherp en dringend, dwars door de glimlachen en zachte zuchten van de menigte heen.
Hij viel haar niet aan. Hij week uit, knalde tegen een tafel in de hoek en draaide toen achteruit. Voordat iemand zich kon bewegen, greep Rex de zoom van Emma’s jurk en trok, hard, slepend aan de stof, haar achteruit dwingend terwijl de zijde onder zijn tanden scheurde.
De muziek haperde. De gasten fluisterden. Emma voelde de hitte naar haar gezicht stijgen terwijl ze de gescheurde stof vasthield. Van alle dagen. Van alle momenten. Haar hond, haar partner, verpestte haar bruiloft en ze had geen idee waarom.