Hij blafte een keer. Luid. Doordringend. Papier fladderde. Een doos kantelde en viel op de grond. Snakken barstte los in de kerk. “Wat gebeurt er?” “Hoort die hond hier te zijn?” Rex cirkelde rond de tafel, blafte opnieuw, neus dichtgeknepen, lichaam stijf.
Toen draaide hij zijn hoofd scherp om en keek Emma aan. Ze had zich niet bewogen. Ze stond verstijfd bij de deuropening, het boeket tegen haar borst geklemd, verwarring golvend over haar gezicht terwijl ze van de gasten naar Rex keek naar Lucy die worstelde om haar in te halen.