Hijgde door de kerk. Stoelen schraapten zachtjes toen mensen zich terugtrokken, handen instinctief omhoog. “Geef me de doos,” zei de man, met een scherpe stem. “Niemand raakt gewond.” Emma bewoog niet. Vanuit haar ooghoek zag Emma Lucy door de menigte glippen, wijdbeens rondjes draaiend, voorzichtig om geen aandacht te trekken.
De man merkte het. “Achteruit,” snauwde hij, terwijl hij het mes net genoeg optilde om zijn punt duidelijk te maken. “Jullie allemaal. Nu.” Emma bewoog niet. “Je zei dat je hier was om te verzamelen,” zei ze, met een vaste stem ondanks de trilling in haar handen. “Wat verzamelen?”