Hij had de bruiloft gemist – een familieding buiten de staat, hij had zijn verontschuldigingen en een gul cadeau gestuurd – maar hij wilde zien hoe het was gegaan. Ray zette koffie en haalde de foto’s tevoorschijn, terwijl hij met hem de dag doornam met de stille voldoening van een man die voelde dat hij eindelijk iets goed had gedaan. Marcus scrolde langzaam. Pauzeerde bij de formele foto.
Ray en Diane bij het altaar, Samuel naast haar. Hij bestudeerde het zonder iets te zeggen en gaf toen de telefoon terug. “Hoe heet hij? De echtgenoot.” Ray antwoordde: “Samuel Voss.” Marcus draaide zijn koffiekopje in zijn handen. “Wat doet hij?” “Financiën. Investeringswerk. Vaag over de details, maar je weet hoe die types kunnen zijn.” Ray glimlachte. “Diane leek er blij mee.”