“Dit zijn de standaardfoto’s,” zei Carolyn. “Alles wat je al in de drukproeven hebt gezien.” Ze opende een tweede map. “Hier heb ik het gevonden. Ik was een candid shot aan het bewerken dat ongeveer twee uur voor de ceremonie was gemaakt – gasten die arriveerden, sfeerfoto’s achter in de tuin. Het licht was goed langs de achtermuur.” Ze klikte naar het beeld.
Ray had even nodig om het te zien. Op de voorgrond stond een stel dat hij herkende, gasten die buiten beeld om iets lachten, champagneglazen die het middaglicht vingen. Een gewoon moment van een gewone bruiloft. Maar op de achtergrond, half verborgen door de brede stam van een olijfboom langs de tuinmuur, stonden twee figuren. Gedeeltelijk verborgen, wat duidelijk de bedoeling was.