De gezelligheid was nu helemaal verdwenen, weggezakt als iets dat hij niet langer hoefde te dragen. Wat eronder zat was kouder en bedachtzamer en in de verste verte niet verrast. “Je hebt geen idee waar je het over hebt.” “Ik heb ook foto’s,” zei Ray. “Twee uur voor je bruiloft. Achter de olijfboom langs de tuinmuur.
De vrouw met wie je was droeg een trouwring.” Hij pauzeerde. “Mijn fotograaf heeft betere apparatuur dan je zou denken.” Een moment lang keek Samuel naar Ray met een uitdrukking die niets uitstraalde. Gewoon een man die een uitgang berekende. Toen pakte hij het jasje van de arm van de stoel en liep naar de voordeur.