Hij keek naar Samuel Voss met zijn gezicht naar beneden op het asfalt van een Scottsdale-parkeerplaats, de gemakkelijke charme en de ingestudeerde antwoorden en het vaste oogcontact allemaal plat tegen de grond gedrukt. Marcus had die ochtend zijn telefoontjes gepleegd. Ray had de zijne gebeld tijdens de rit ernaartoe en de fraudeafdeling het adres, de naam en de timing gegeven. Ze hadden gewacht.
Samuel draaide zijn hoofd en zag Ray daar staan. Een moment lang keken ze elkaar aan op het parkeerterrein. Toen blokkeerde een agent de zichtlijn en was het voorbij. Ray keek toe hoe ze Samuel in de patrouillewagen zetten. Hij keek toe hoe de deur dichtging. Zag hoe de auto wegreed in de gewone Scottsdale-middag, de hoek om ging en verdween.