Hij stond een lang moment in de stilte die het achterliet. Toen ging hij terug naar binnen om zijn dochter te zoeken. Diane zat op de bank toen hij terugkwam, beide handen plat op haar knieën gedrukt, starend naar de middelste verte. Ray ging tegenover haar zitten en zei niets. Laat haar haar weg maar vinden. Het duurde een paar minuten. “Hoe lang weet je het al?”
“Sinds vanmorgen. De fotograaf belde me twee dagen geleden.” Hij pauzeerde. “Marcus herkende hem van de trouwfoto’s. Hij had zitten graven.” Diane knikte langzaam. “Ik wist dat er iets mis was,” zei ze rustig. “Ik vond iets op zijn telefoon voor de bruiloft. Ik liet hem het wegverklaren omdat ik wilde dat het echt was.” Ze keek naar haar handen.