Samuel was gemakkelijk gezelschap op een manier die Ray niet had verwacht. Hij stelde vragen over de ijzerwarenhandel en luisterde echt naar de antwoorden, waarbij hij het soort details vertelde dat iemand oplette in plaats van op zijn beurt te wachten. Hij complimenteerde het huis zonder te overdrijven.
Hij was grappig op een droge, ongehaaste manier die Ray vaag deed denken aan mannen die hij in het zakenleven had gerespecteerd – het soort grappig dat zichzelf niet aankondigt. Aan het eind van de avond had Ray zichzelf er twee keer op betrapt dat hij moest lachen en beide keren was hij er lichtelijk verbaasd over. Maar wat hem het meest opviel was Diane. Ze was anders die avond.