Ik vertelde Yvonne genoeg. Niet alles – ik was er nog niet klaar voor om haar alles toe te vertrouwen – maar genoeg om te bevestigen dat wat ze had meegemaakt geen persoonlijk falen was, maar professioneel bedrog. Hij had het gemunt op haar, de contracten van haar bedrijf, haar toegang en haar geloofwaardigheid. Mogelijk ook op haar gevoelens, maar dat zei ik niet.
Ze vroeg wat ik ging doen. Ik zei haar dat ik dat nog niet wist, wat gedeeltelijk waar was. Ik kende de bestemming. Ik was de route nog aan het uitstippelen. “Wat ik moet weten,” zei ik, “is of je nog steeds toegang hebt tot de Harmon dossiers.” Ze was even stil. Toen: “Ja. Ik heb de verloving nooit beëindigd. Technisch gezien is hij nog steeds een klant.”