We hadden veertien maanden verkering voordat hij me ten huwelijk vroeg. Veertien maanden van weekends in goede hotels, van etentjes waar hij altijd de sommelier kende, van gesprekken die voelden alsof ik eindelijk begrepen werd. Ik was vierendertig en voorzichtig van aard. Ik vertelde mezelf dat ik mijn tijd had genomen. Ik was grondig geweest. Ik had het mis.
De bruiloft was klein. Gary zei dat hij geen hechte band had met zijn familie – een vader die dronk, een moeder die vroeg wegging, een zus ergens in Ontario waar hij geen contact meer mee had. Ik drong niet aan. Iedereen heeft dingen in zijn verleden die hij liever niet uitlegt. Ik respecteerde de gesloten deuren. Weer een fout waar ik later spijt van zou krijgen.