Een paar jaar geleden maakte een bejaard echtpaar hun gebruikelijke wandeling langs de kust toen iets ongewoons hun aandacht trok. Een paar dagen eerder had er een hevige storm over het gebied geraasd, waardoor er overal op het strand puin verspreid lag. De meeste mensen waren gefocust op de schade die het weer had aangericht, maar het echtpaar kon zijn ogen niet afhouden van iets heel anders. Er waren verschillende grote zeecontainers aangespoeld. De containers waren bekrast, verweerd en duidelijk niet langer bruikbaar voor het vervoer van vracht. Voor de meeste mensen leken het reusachtige stukken rommel die uiteindelijk zouden worden afgevoerd en vergeten.
Het stel zag het anders. Terwijl ze daar stonden te staren naar de containers, begonnen ze te praten over de mogelijkheden. Geen van beiden had een gedetailleerd plan. Ze wisten niet precies wat ze ermee zouden doen. Maar ze konden het gevoel niet van zich afschudden dat die containers nog steeds waarde hadden. Wat begon als een terloops gesprek tijdens een wandeling, groeide al snel uit tot iets veel groters.
En toen ze hun idee uiteindelijk met vrienden deelden, was de reactie niet wat ze hadden verwacht.