De nacht was pikdonker en bitter koud toen de drie vastberaden mannen elkaar ontmoetten bij de commerciële dokken. De enorme luxejachten waren volledig donker, hun rijke inzittenden lagen diep in slaap, uit te rusten voor weer een ongelooflijk drukke dag van selfies en virale video’s op het gouden uur.
De vissers zeiden geen woord tegen elkaar en bewogen zich met de stille, geoefende efficiëntie van mannen die hun hele leven in het donker hadden gewerkt. In plaats van hun gebruikelijke vistuig in te laden, begonnen ze met het uitladen van een enorme, zeer geheime lading uit de achterbak van Jenkins’ roestige pick-up truck.
Ze sleepten tientallen ongelooflijk zware, goed afgesloten plastic vaten rechtstreeks naar de houten dokken, hun zware rubberen laarzen grepen de vochtige planken terwijl ze ze zorgvuldig perfect bovenwinds van de miljoenenverslindende vloot positioneerden. Het dikke, onheilspellende klotsende geluid in het zware blauwe plastic duidde op iets ongelooflijk diks en krachtigs, iets dat Jenkins speciaal had betrokken uit de meest beperkte, onaangename hoeken van het plaatselijke verwerkingsbedrijf.
De briljante val was perfect opgezet. Ze stonden op het punt om een massale, volledig legale, geheime aanval te lanceren op de nietsvermoedende makers van inhoud.