Claire kon de twee mannen vanuit de commandopost niet goed zien, maar via de radio kreeg ze alle updates door. „We halen ze allebei omhoog,” meldde iemand. De reddingsspecialist werd omhoog gehesen met de gewonde piloot aan hem vastgemaakt, terwijl het touwteam hun bewegingen van bovenaf controleerde. Een paar minuten later kwam er weer een update. „Halverwege. Beide lijnen stabiel.” Claire keek naar de reddingswerkers aan de rand van de klif en hield haar blik erop gericht.
De wind blies nog steeds hard over de landtong. Toen trokken verschillende leden van het touwteam samen naar voren. Eerst verscheen de reddingsspecialist aan de rand, terwijl hij de gewonde piloot nog steeds stevig vasthield. Andere reddingswerkers reikten naar beneden en hielpen hen op vaste grond te trekken. „Ze zijn allebei boven,” riep iemand. De specialist ging onmiddellijk opzij zodat de ambulancebroeders bij de piloot konden komen. Claire zag dat een ander teamlid ook de redder controleerde. Hij leek geschokt en moe, maar ongedeerd.
Een paar dagen later hoorde Claire dat de piloot het had overleefd. Hij had ernstige verwondingen opgelopen, maar de artsen verwachtten dat hij zou herstellen. Weken later ontving ze een kort bericht van hem. Hij bedankte hen en legde uit dat hij na de crash geen toegang tot zijn telefoon had gehad. Claire liet David het bericht zien en opende daarna de originele foto opnieuw. ‘We waren er bijna aan voorbijgescrolld,’ zei ze. David knikte. Claire keek naar het kleine kleurvlekje op de rotswand. Nu wist ze precies wat daar had gestaan.