Parkwachter vindt enorm nest in het bos, en dan kijkt hij erin

De radio op het dashboard kwam met een krakend geluid tot leven en doorbrak het zachte gebrom van de motor van de truck. „Ranger Kesler, ontvang je me?” Brian reikte naar de hoorn, terwijl hij één hand op het stuur hield terwijl de truck over een hobbelige zandweg hobbelde in de late namiddagzon. „Ontvang ik je, meldkamer. Ga je gang.”

"We hebben net een telefoontje gekregen van de uitkijktoren van North Ridge," meldde de stem door de ruis heen. "Ze zien dikke, zwarte rook opstijgen uit Sector 4. Vanwege het terrein kunnen ze de exacte coördinaten niet vaststellen, maar het ziet er ernstig uit. Er moet iemand heen om het met eigen ogen te bekijken."

Brian keek op de klok op zijn dashboard. Het was al na 16.00 uur. Sector 4 was een nog niet in kaart gebracht, dichtbegroeid gebied met oerbos in de Tongass-wildernis. Vóór zijn benoeming werd het gebied grotendeels niet gecontroleerd. „Ik ben dicht bij de grenslijn,” antwoordde Brian, terwijl hij naar de langer wordende schaduwen keek. „Ik ga te voet naar binnen trekken om te kijken of ik de bron kan lokaliseren voordat het donker wordt.”