Eerst leek het op een donkere streep net onder het water. Toen steeg het. Langzaam. Een deel van de zwarte vorm boog zich boven het wateroppervlak voordat het zich weer neerzette en rimpelingen naar buiten stuurde. Het was langer dan ze zich hadden voorgesteld. Dik ook.
Veel te dik om een slang te zijn – en op de een of andere manier maakte dat het alleen maar erger. Niemand in beide boten zei een paar seconden lang iets. Een van de jongere mannen fluisterde een gebed onder zijn adem. En toen werd het nog erger. Een andere boot verscheen in de verte.
Eerst was het gewoon een kleine vorm die door de bocht bewoog, laag en wit tegen het water. Maar hij voer recht op hetzelfde stuk rivier af. Mensen begonnen meteen te schreeuwen, met hun armen te zwaaien en te roepen dat ze moesten omkeren.
Maar het vreemdste was dat de mannen in de naderende boot er helemaal niet gealarmeerd uitzagen. Ze zagen eruit alsof ze precies wisten wat ze deden.