Een plotselinge reusachtige golf bracht deze duiker van haar koers af — haar sonar bracht iets onmogelijks aan het licht

Gedreven door een mengeling van angst en professionele plicht pakte Marcus de radiomicrofoon van de koperen haak. „Kustwacht, dit is het onderzoeksschip Aura. We bevinden ons dertig mijl uit de kust en hebben zojuist een enorme onderwaterverplaatsing geregistreerd, evenals een onbekende bewegende massa die in de diepzeezone duikt.”

Er klonk een golf van luide ruis door de luidspreker in de cabine voordat een operator reageerde. „Begrepen, Aura. Onze regionale sensoren hebben tien minuten geleden een lichte onderwatertrilling langs het continentaal plat geregistreerd. We sturen een patrouilleboot naar jullie coördinaten, maar vanwege het slechte weer kan dat drie tot vier uur duren. Markeer jullie locatie, pak jullie uitrusting en verlaat het gebied onmiddellijk.“

Marcus hing de microfoon op met een diepe zucht. „Drie uur is te lang. Tegen de tijd dat ze hier zijn, is wat het ook is al verdwenen.” „We kunnen niet wachten,” zei Aris, terwijl hij zich naar hem toe draaide. „We hebben de diepzeecamera-uitrusting op het achterdek staan. Als we die nu te water laten, kunnen we het inhalen voordat het wegzwemt.”