Hun vriendschap groeide op een natuurlijke manier. Victor begon Adrian uit te nodigen voor lunches die niet alleen over zaken gingen. Ze spraken over hun baan, hun ouder wordende ouders en de lokale vastgoedprijzen. Deze ongedwongen gesprekken zorgden ervoor dat de investering aanvoelde als een gezamenlijk plan voor de toekomst in plaats van een financiële transactie.
Adrian werkte in fondsenwerving voor een liefdadigheidsinstelling voor kinderen. Toen Victor een grote donatie deed aan een van zijn campagnes, voelde Adrian zich erg dankbaar. Victor schreef niet zomaar een cheque uit; hij herinnerde zich het goede doel, vroeg naar de kinderen en bezocht het liefdadigheidsevenement zonder op zoek te zijn naar lof. Adrian zag hem daarna niet meer als gewoon een handelaar.
Victor werd een echte vriend die de naam van zijn vrouw kende en naar de gezondheid van zijn moeder vroeg. Dat was de gevaarlijkste verandering. Als iemand een vreemde is, blijf je op je hoede. Wanneer ze een vriend worden, verontschuldig je hun gebreken. Een late uitbetaling werd een bankvertraging; een vaag antwoord werd professionele discretie. Adrian verwarde blindheid met loyaliteit.