Voordat Samira kon reageren, daalden vier donkere silhouetten in hoog tempo door de waterkolom boven het wrak naar beneden. Haar hart bonkte tegen haar ribben toen krachtige duiklampen de duisternis doorbraken en vier rebreatherduikers onthulden, uitgerust met tactische voortstuwingsvoertuigen en harpoengeweren. Dit waren geen opportunistische aaseters – het waren professionele huurlingen die waren ingehuurd om de kluis terug te halen en getuigen uit de weg te ruimen.
"Samira, er zijn gewapende duikers!" riep Jax, maar zijn stem werd onderbroken door een harde ruis in de radio. "Ze knippen onze verbindingslijnen met de oppervlakte door!" Samira wist dat ze zich moest voorbereiden, maar ze was bang.
Een van de mannen richtte een onderwatergeweer op Samira’s helm. Ze trapte heftig met haar vinnen en rolde zijwaarts het slib in, terwijl een stalen pijl tegen het ijzeren schot achter haar uiteenspatte. De zandwolk explodeerde in een chaos waarbij het zicht volledig verdween, terwijl nog meer projectielen de romp raakten, waardoor ze opgesloten raakten in de ondergelopen ruimte.