De sonar van de kustwacht heeft iets op de zeebodem gedetecteerd — waarna duikers naar beneden zijn gegaan

De gedesoriënteerde man wankelde achteruit, terwijl hij zijn gebarsten gezichtsplaat vasthield en onder druk staand zeewater zijn masker binnenstroomde. Samira schoot door de wolk van luchtbellen heen, greep Jax bij zijn drijfvest vast en trok zijn spartelende lichaam naar een smalle afvoerleiding vlakbij de vloerplanken.

"Adem via mijn reserveregelaar!" beval ze door haar masker heen, terwijl ze haar reservemondstuk in zijn handen duwde. "Haal korte, langzame ademhalingen – we delen één zuurstoftank!"

Jax greep de ademautomaat vast en nam een wanhopige teug perslucht terwijl ze zich in het krappe buizennetwerk wurmden. Maar door de paniek en de zware inspanning raakte haar resterende luchtvoorraad twee keer zo snel op als normaal. De naald op Samira’s manometer dook gevaarlijk in de rode zone; haar borstkas trok samen terwijl elke inademing steeds dunner en oppervlakkiger aanvoelde. Achter hen weerklonken zware, metalen dreunen door de ijzeren wanden terwijl de overgebleven mannen blindelings in de ingang van de buis schoten, waardoor ze in het donker vastzaten terwijl hun lucht snel opraakte.