Een storm legt een oud schip bloot op het strand – waarna twee lokale bewoners een kijkje nemen in het schip

Ronnie draaide zijn shovel om en begon het zand weg te ruimen rond de Dora Lee. Andere arbeiders sloten zich bij hem aan. Tegen twee uur was er een grote kraan aangekomen van een nabijgelegen brugproject. Vissers stonden in het koude water en hielpen de arbeiders zware hijsbanden onder de boot te schuiven. „Rustig aan,” riep Hank. „Ze ligt daar al een hele tijd.”

Vlak voor vier uur tilde de kraan de oude boot langzaam van het strand op. Iedereen juichte toen de Dora Lee uit het zand kwam. Eddie moest zo hard lachen dat hij zijn gezicht moest bedekken. De arbeiders lieten haar op stevige houten steunen zakken, ver buiten het bereik van de golven. Enkele minuten later vulde het stijgende water het lege gat dat ze had achtergelaten.

Niemand heeft ooit te weten gekomen wat er met Abel is gebeurd nadat hij die nacht de boot had verlaten. De storm had de kust onder water gezet en hij is nooit thuisgekomen. Maar in Brant Harbor wist men eindelijk de waarheid. Hank reikte Nell het ingepakte logboek aan. „Je grootvader was een dappere man,” zei hij. Verderop op het strand zat Grant alleen in zijn pick-up, waarna hij wegreed.