Maya zei tegen hem: „Ik wil er ook nog een tweede mening over vragen, en ik kom er zeker op terug.” Hold was overtuigend en charmant en zei: „Ik ben een expert op dit gebied. Ik kan je mijn onderzoek naar oude artefacten laten zien. Geloof me, niemand is beter gekwalificeerd om het te laten onderzoeken.” Maar Maya hield zich op de vlakte, omdat ze een zekere urgentie voelde achter zijn academische façade. Ze weigerde resoluut haar vondst af te staan.
Maya zou hebben gezworen dat zijn beleefde houding even verdween. Maar toen hij opstond om weg te gaan, zei hij, alsof hij er pas achteraf aan dacht: „Zal ik een kopje thee voor je halen in de kantine hier?“ Opgelucht door zijn kennelijke begrip liep Maya van de tafel weg om haar jas van de kapstok vlakbij te pakken.
Toen ze terugkwam, stond hij daar, even vriendelijk als altijd. Hij trakteerde haar inderdaad op thee, en ze hadden zelfs een geweldig gesprek over de historische voorwerpen die hij in de loop der jaren had verzameld. Maar terwijl ze aan het rijden was, liet Maya het hele voorval nog eens de revue passeren en voelde ze een vleugje onbehagen, hoewel ze er geen reden voor kon bedenken.