Watersporters zien iets verontrustends in een meer — ze bellen de politie nadat ze hebben gezien wat het is…

Later die avond verschenen er beelden op de lokale televisie. De gepensioneerde rekwisiteur Eddie Vale nam binnen enkele uren contact op met de politie. Hij herkende het kostuum, een gerepareerde naad en de initialen die onder de kraag waren ingegoten. Eddie had aan *Desert Pursuit* meegewerkt. Hij vertelde de rechercheurs dat de teruggevonden pop afkomstig was uit een scène die het publiek nooit had gezien. Nadat de politie had bevestigd dat er geen misdrijf mee in verband stond, werd de dummy overgebracht naar een plaatselijk museum. Restauratoren verwijderden de modder, maar lieten krassen en vervaagde plekken zitten die getuigden van het lange verblijf onder water.

Mark en Jenna woonden de opening bij van een tijdelijke tentoonstelling over films die rond Lake Mead zijn opgenomen. Eddie stond naast foto’s van de opnames en vertelde de bezoekers hoe een storm de regisseur had gedwongen het einde te herschrijven. Toen hij het stel zag, glimlachte hij. „Jullie hebben onze vermiste acteur gevonden.” Jenna antwoordde: „Hij bezorgde ons de vreselijkste middag van ons leven.”

De tentoonstelling trok meer aandacht dan de originele film ooit had gehad. Voordat ze vertrokken, bekeek Mark het gerestaureerde kostuum en de betonblokken die veilig eronder waren neergelegd. Elk detail dat hen destijds angst had aangejaagd, had nu een alledaagse verklaring. Een maand later keerden hij en Jenna terug naar het meer. Toen ze langs de inham kwamen, zag Jenna weer een schaduw bij de rotsen. Mark remde onmiddellijk af. Ze keken toe totdat een doorweekte tak naar de oppervlakte dreef. Jenna lachte en zei dat hij door moest rijden. Deze keer stemde hij daar graag mee in.