De criminelen vingen een wild hert aan de rand van het park, verstopten een klein zendertje in zijn voedsel of vlees en lieten het weer los in het bos. Wanneer een tijger op het hert jaagde en het opat, slikte hij de zware plastic zender in zijn geheel in. Het was de bedoeling dat het apparaatje wekenlang veilig in de maag van de tijger zou zitten en een constant locatiesignaal naar de criminelen zou sturen. De stropers hoefden de gevaarlijke jungle helemaal niet te trotseren; ze zaten gewoon in een comfortabele kamer met een laptop naar een kaart te kijken.
Op het moment dat de stip van de tijger op het scherm niet meer bewoog, wisten ze dat hij sliep of dood was. Ze konden rechtstreeks naar de exacte plek lopen, pakken wat ze wilden en in het niets verdwijnen. “Maar ze maakten een grote fout met deze specifieke tracker,” voegde Dr. Shrestha eraan toe. “Hij was veel te zwaar en groot. Hij kwam helemaal vast te zitten in de maag van de tijger.”