De tijger blijft grommen als hij dit kleine meisje ziet – en dan ontdekken ze de trieste reden daarvoor

Diep geraakt door de uitleg van de directeur stemden Mark en Clara ermee in om dr. Redfern door een zijpoortje van de beveiliging te volgen, het administratiegebouw achter de hoofdtentoonstellingen binnen. De eigenaar van het opvangcentrum leidde hen door een rustige, met tapijt beklede gang naar zijn privékantoor, dat was voorzien van een grote, kamerhoge glazen wand die rechtstreeks uitkeek op het binnengedeelte van Rajahs leefruimte.

Zodra de deur openging, liep Lily door de kamer naar het kijkvenster aan de binnenkant. Rajah, die hen vanuit de buitenverblijfplaats was gevolgd, liep door zijn zware ijzeren deur de kamer binnen. Hij aarzelde geen seconde, liep rechtstreeks naar het glazen paneel en ging plat op de grond liggen, zodat zijn gezicht ter hoogte van de borst van het kleine meisje kwam.

Dr. Redfern keek Mark en Clara aan met een ernstige, hoopvolle blik op zijn gezicht. Hij legde uit: „Rajah heeft net zozeer emotionele revalidatie nodig als lichamelijke zorg, en Lily lijkt een rustige uitstraling te hebben die het trauma van de tijger weet te doorbreken.” Hij bood het gezin levenslange gratis toegangskaarten tot het opvangcentrum aan, op voorwaarde dat ze ermee zouden instemmen Lily regelmatig in het weekend mee te nemen voor bezoeken om de tijger te helpen genezen. Het echtpaar dacht er een tijdje over na, maar zag er eigenlijk geen kwaad in. Ze gingen akkoord.