Haar hele gezin woont in een oude schuur – maar zodra je ziet wat erin staat, wordt alles duidelijk!

De eerste stap was alles eruit halen. Melissa en haar gezin moesten het schuurtje helemaal leeghalen, en toen alle dozen, gereedschap en vergeten rommel eenmaal waren weggehaald, werd de werkelijke omvang van de ruimte duidelijk. Het was piepklein. Er was geen traditionele slaapkamer. Geen echte keuken. Geen comfortabele woonruimte. Alleen vier muren, een vloer en een verrassend grote hoeveelheid werk die voor hen lag.

De familie wist dat ze niet zomaar een paar meubels naar binnen konden zetten en het dan een thuis konden noemen. Ze moesten elke inch optimaal benutten. Daarom begonnen ze met de dingen die het grootste verschil zouden maken. De muren werden geïsoleerd om de temperatuur te reguleren, de ruwe vloer werd vervangen en het interieur werd schoongemaakt en klaargemaakt voor het dagelijks leven.

Toen kwam een van de grootste uitdagingen: uitzoeken waar iedereen eigenlijk zou gaan slapen. In plaats van te proberen vier gewone bedden in de kamer te proppen, ging Melissa op zoek naar stapelbedden en compacte slaapoplossingen. Ook moest er opbergruimte worden ingebouwd op plekken die normaal gesproken niet zouden worden gebruikt. Elke beslissing kwam neer op één simpele vraag: kon deze ruimte meer dan één doel dienen? En langzaam begon de lege schuur steeds minder op een bijgebouw te lijken en steeds meer op het begin van een thuis.