In het begin vond niemand in de straat er veel aan. Een paar oude banden in iemands tuin leek niet echt iets om over te praten. De meeste buren gingen ervan uit dat Darren Cole aan zijn auto werkte, zijn garage opruimde of gewoon iets tijdelijk opsloeg. In een rustige buurt waar meestal niet veel gebeurde, was het nauwelijks geregistreerd.
Maar als iemand het zou merken als het vreemd begon te worden, dan was het Mark Reynoldswel . Mark woonde er vlak naast. Vanaf zijn kant van het hek had hij het beste zicht op de achtertuin van Darren. Dus toen Darren op een zaterdagochtend voor het eerst een paar versleten banden langs het zijhek sleepte, zag Mark het gebeuren.
Hij dacht alleen niet dat het iets betekende. Toen nog niet, in ieder geval. Een paar banden werden een stapel. Toen nog een stapel. Toen nog een. Tegen het einde van de week had Mark iets gemerkt wat Darrens andere buren nog niet hadden gemerkt – dit zag er niet tijdelijk meer uit.
En het vreemdste was dat Darren nooit een verklaring had gegeven. Hij bleef maar meer brengen.