Het gezin werd onmiddellijk geëvacueerd en de brandweer arriveerde om een gecorrodeerde ovenpijp te vinden die dodelijke hoeveelheden CO rechtstreeks in de kinderkamer uitstootte. Als de Millers Duke met succes hadden genegeerd of hem hadden opgesloten, zou de “sluipmoordenaar” hun zoon voor de ochtend hebben opgeëist. De hond die ze bijna hadden opgegeven, had net een wonder verricht.
Vandaag is het huis van Miller veilig, is de oven gerepareerd en zit er een nieuw raam in de kinderkamer. Duke blaft niet meer tegen de muren en het babyhekje is voorgoed verwijderd. Mark en Sarah kijken naar hun trouwe metgezel met een diep gevoel van dankbaarheid en schuld. Duke was geen monster; hij was een oppasser die alles riskeerde om gehoord te worden.
Als Leo nu slaapt, ligt Duke naast hem – deze keer in een huis dat eindelijk rustig, veilig en vol leven is.