Daniel keek naar Sandra en zijn uitdrukking verzachtte tot een stille, zware zucht. “Kijk, ik snap het. Je zag een vrouw een noodsignaal geven en je dacht dat je iemand beschermde. Ze speelde in op je beste instincten. Maar omdat jouw telefoontje halverwege de vlucht de extra beveiliging naar de gate bracht, werd ze toch van beide kanten volledig ingesloten.”
Hij stak zijn hand uit en gaf de stewardess een oprechte handdruk. “Je hebt ons per ongeluk geholpen de val af te maken.” Daniel draaide zich om en volgde de geüniformeerde agenten het beveiligingskantoor in, om eindelijk een pijnlijke nacht zegevierend af te sluiten. Sandra stond alleen in de drukke terminal en keek toe hoe de menigte zich om hen heen verzamelde, diep opgelucht dat het recht eindelijk zijn weg naar huis had gevonden.