4. Bewaar de herinneringen voor het laatst
Foto’s, brieven, kaartjes en herinneringsstukken hebben we tot het laatst bewaard. Dit waren de spullen die het meeste tijd kostten om uit te zoeken. Maar tegen die tijd hadden we al geoefend met het nemen van beslissingen over eenvoudigere bezittingen. We hielden de foto’s die duidelijke familieverhalen vertelden, verwijderden dubbele exemplaren en schreven namen of datums op foto’s als we die kenden. Bijzondere voorwerpen legden we apart om met familieleden te delen.
We hebben ook papierwerk, oude handleidingen, verlopen garanties en vergeten mappen doorgenomen. Belangrijke documenten werden bij elkaar gelegd, terwijl papieren met persoonlijke gegevens werden versnipperd zodra ze niet meer nodig waren. We hebben ervoor gezorgd dat vertrouwde familieleden wisten waar essentiële documenten te vinden waren. Voor juridische, financiële of nalatenschapszaken zouden we nog steeds professioneel advies inroepen in plaats van te vertrouwen op een systeem voor het ordenen van het huishouden.
De les is dat het Zweedse ‘death cleaning’ beter werkt als gewoonte dan als één uitputtend project. We bekijken nu af en toe één lade, plank of kast en vragen ons af wat niet meer van nut is. Het huis voelt nog steeds als ons thuis. We hebben nog steeds boeken, foto’s, decoraties en spullen met sentimentele waarde. Er is gewoon minder om bij te houden. De methode klinkt in eerste instantie misschien wat somber, maar voor ons heeft het het dagelijks leven lichter, rustiger en gemakkelijker gemaakt.