De keuken en eetkamer werden het hart van het huis
Verderop in de koets creëerde Mila het deel van het huis dat ze nu het meest gebruikt: een lange keuken en eetruimte die warmte brengt in het midden van de trein. In plaats van voor strak of ultramodern te gaan, koos ze voor een meer doorleefde look, met houten oppervlakken, open rekken en een mix van oude en nieuwe stukken die voelen alsof ze in de loop der tijd zijn verzameld. Het aanrecht heeft een licht rustieke afwerking, op de planken staan bij elkaar passende mokken en glazen potten en de kleine apparaten zijn weggestopt zodat de ruimte toch rustig aanvoelt. Ze wilde niet dat de keuken eruit zou zien als een showroom. Ze wilde dat het aanvoelde als een plek waar soep urenlang kan sudderen terwijl de regen tegen de ramen tikt. Dat gevoel van rust is precies wat ze heeft weten te creëren.
Omdat de trein smal is, zorgde Mila ervoor dat de eettafel zijn plaats verdiende. Het is niet alleen voor maaltijden. Op sommige dagen is het haar bureau, op andere dagen schetst ze ideeën, snoeit ze bloemen of zit ze met vrienden aan de koffie. Een ingebouwde bank aan de ene kant bespaart ruimte en aan de andere kant staan een paar stoelen die ze zelf opnieuw heeft geschilderd. Een hanglamp die laag boven de tafel hangt, geeft de hele ruimte ’s avonds een gouden gloed, waardoor een eenvoudig etentje onverwacht bijzonder aanvoelt.
In dit middengedeelte voelt het huis niet meer als een nieuwigheidje, maar als echt leefbaar. Je kunt je hier ochtenden voorstellen, slaperig en langzaam. Je kunt je voorstellen dat iemand kruiden hakt, door een notitieboekje bladert of de deur opent om frisse lucht binnen te laten. Het is niet alleen mooi om mooi te zijn. Het werkt en dat maakt het overtuigend.