Lily’s slaapkamer is de kleinste kamer in het huis, maar Mark heeft er het mooiste raam aan toegewezen. Het kijkt rechtstreeks uit op de takken van de grootste eik, waar ’s ochtends vogels neerstrijken en regendruppels zich op de bladeren verzamelen. Het bed staat laag bij de grond, met daaronder lades voor kleding, speelgoed en de schatten die ze weigert weg te gooien. Om de kamer minder als een doos te laten aanvoelen, heeft Mark de muren in een zachte crèmekleur geschilderd en boven het bed een gebogen paneel van multiplex aangebracht, alsof het de binnenkant van een klein hutje is. Een slinger van warme batterijlampjes volgt de ronding en geeft de kamer ’s nachts een rustige gloed, zonder dat het kinderachtig of overdreven versierd aanvoelt. Er is geen ruimte voor rommel, dus alles heeft een vaste plek. Haar schooltas hangt achter de deur. Haar favoriete boeken staan in een ondiep wandrek. Een opklapbaar bureau klapt open als ze het nodig heeft en verdwijnt weer als dat niet het geval is.
Mark heeft zichzelf geen echte slaapkamer gegund. Zijn slaapruimte is een zolder boven de keuken, bereikbaar via een stevige ladder die overdag in een muurbeugel schuift, zodat de kleine keuken eronder nog steeds functioneert. Er is net genoeg ruimte voor een matras, een leeslampje en een lage plank voor kleding. Mark heeft het dak zorgvuldig geïsoleerd, omdat hij wist dat de warmte in de winter naar boven zou stijgen en dat de zomermiddagen zonder goede luchtcirculatie oncomfortabel zouden kunnen worden. Twee kleine ventilatieopeningen zorgen voor luchtverversing, en een dik gordijn biedt hem ’s nachts privacy.
Het is niet luxueus, maar het geeft hem een eigen hoekje zonder vloeroppervlak weg te nemen van de rest van het huis. Vanaf de zolder kan hij het geklik van het fornuis horen, de regen op het dak en Lily die beneden bladzijden omslaat. Voor een man die zijn leven weer opbouwt, was dat kleine, eenvoudige slaaphoekje genoeg. Hij had de beste kamer vrijwillig weggegeven, zonder spijt. Dankzij een kleine veiligheidsrail langs de rand van de zolder hoefde Lily zich geen zorgen meer over hem te maken.