Alleenstaande vader kon zich geen groter appartement veroorloven — dus bouwde hij voor zijn dochter dit huis in de bomen!

De badkamer was het onderdeel dat Mark het meest serieus nam. Een boomhutwoning klinkt misschien speels, maar sanitair, vocht en hygiëne laten geen ruimte voor giswerk. Hij huurde een lokale loodgieter in voor de aansluitingen en besteedde weken aan het controleren of de muren goed waren afgedicht voordat hij iets permanents installeerde. Het was het enige gebied waarop hij weigerde te improviseren.

De voltooide badkamer is smal maar licht. Ze heeft een compacte douche, een klein composttoilet dat is goedgekeurd voor deze opstelling, een hoekwastafel en een hoog raam dat open kan voor ventilatie. Witte wandpanelen maken het schoonmaken gemakkelijk, terwijl een houten lattenmat ervoor zorgt dat de vloer na het douchen niet koud aanvoelt. Op een klein plankje liggen handdoeken en verder niets, waardoor de ruimte rustig blijft. Hij heeft ook een degelijk slot aangebracht, want privacy is belangrijk in een tiny house.

Mark bespaarde op bijna elk zichtbaar oppervlak, maar niet op waterdichting. Hij wist dat één lek het hele huis kon ruïneren, vooral in een constructie die boven de grond is gebouwd. Juist die keuze zorgt ervoor dat de badkamer geloofwaardig aanvoelt. Het is geen spa, en het doet ook niet alsof het er een is. Het is eenvoudig, droog, warm en gebouwd om lang mee te gaan.