Binnen voelt het meer als een boomhut dan een herenhuis
Als je eenmaal voorbij de tram bent, wordt het huis niet opeens gewoon. Dat is juist het leuke ervan. Het voelt minder als een formeel luxe huis en meer als een funky boomhut, wat perfect past bij de sfeer. De omgeving alleen al doet veel van het werk. Hoog op een helling en omringd door bomen lijkt het huis te zweven tussen architectuur en landschap. In plaats van het gevoel te geven opgesloten te zijn, lijken de kamers ontworpen om het buitenleven naar binnen te trekken door middel van licht, hoogte en weidse uitzichten. Het is het soort plek waar zelfs stilstaan waarschijnlijk enigszins filmisch aanvoelt.
De details in het interieur helpen dat gevoel verder te versterken. Het huis heeft hoekramen, dakramen en een wenteltrap, plus een indeling verspreid over meerdere verdiepingen. Door deze kenmerken klinkt de ruimte luchtig en speels in plaats van stijf of te gepolijst. Je kunt je voorstellen dat het zonlicht door het huis beweegt op een manier die het de hele dag blijft veranderen. De ene hoek kan ’s ochtends helder en open aanvoelen, terwijl een andere aan het eind van de middag gezellig en goudkleurig wordt. Dat soort sfeer is moeilijk na te maken. Het komt van architectuur die in wisselwerking staat met de omgeving in plaats van deze buiten te sluiten.
Zulke huizen zien er niet uit als massaproductie. Ze voelen persoonlijk aan. Ze suggereren een leven dat een beetje langzamer, een beetje vreemder en veel gedenkwaardiger is. Je kijkt niet alleen naar de plaatsing van meubels of muurkleuren, maar naar een huis dat al persoonlijkheid heeft voordat iemand het heeft ingericht. De meeste mensen dromen van meer vierkante meters. Dit huis is een sterk argument om anders te dromen. Het laat zien hoe een onderscheidende omgeving, een paar ongebruikelijke ontwerpkeuzes en een duidelijk gevoel voor sfeer iets kunnen creëren dat veel boeiender is dan een standaard idee van luxe.