Natuurlijk was niet elk idee gericht op functie of esthetiek. Sommige mensen zagen iets heel anders. Een plek om te ontspannen. Op dat moment begon de suggestie voor een leeshoek aandacht te krijgen. En in tegenstelling tot de andere ideeën, probeerde dit idee de ruimte niet te maximaliseren, maar omarmde het de grootte ervan. Klein. Ingesloten. Stil. Precies wat je wilt voor een knus hoekje.
Een zacht tapijt, een paar kussens, lage planken voor boeken en warme verlichting – meer was er niet nodig. Het schuine plafond, waardoor de ruimte ooit beperkend aanvoelde, zorgde ervoor dat het nu verscholen aanvoelde. Als een kleine schuilplaats in huis.
Privé. Comfortabel. Uitnodigend. En hoe meer mensen erover nadachten, hoe aantrekkelijker het werd. Want niet elke ruimte hoeft een groot doel te dienen.
Soms moet het gewoon fijn zijn om er te zijn.