Zodra je door de voordeur stapt, valt meteen op hoe uitnodigend de woonkamer aanvoelt. Er is geen enorme hoekbank of gigantisch entertainmentmeubel dat om ruimte strijdt. In plaats daarvan heeft het gezin een compacte zithoek gecreëerd met net genoeg ruimte voor iedereen om samen te komen. Tegen een van de houten wanden staat een comfortabele bank, met daarnaast een klein tafeltje.
Planken en ingebouwde opbergruimtes bieden plaats aan boeken, decoraties en de spullen van de kinderen, zonder dat ze kostbare vloerruimte in beslag nemen. Het natuurlijke hout dat overal in de hut is verwerkt, geeft de ruimte de warme sfeer die je van een toevluchtsoord in het bos mag verwachten. De ramen laten veel daglicht binnen en bieden uitzicht op de bomen buiten, waardoor het kleine interieur één geheel vormt met het omringende bos.
De familie heeft ook bewust gekozen voor eenvoudige meubels. Elk meubelstuk moet een functie hebben, en alles wat overbodig is, haalt de selectie simpelweg niet. Die discipline maakt een enorm verschil. Hoewel de kamer onmiskenbaar klein is, voelt het niet aan als een benauwde opslagruimte. Het voelt als een plek waar een gezin daadwerkelijk een avond samen zou kunnen doorbrengen. En dit is nog maar het begin. Er zit nog verrassend veel verpakt in dit piepkleine huisje.